شماره خبر : 90111

دوشنبه 3 بهمن 1390

17:54:21

چاپ خبر

ذخیره خبر

نظرات کاربران

به گزارش خشاب:یکی از رزمندگان دوران دفاع مقدی چنین بیان می کند:سال 64در جبهه، را ننده آمبولانس بودم.

به اتفاق جعفر گلستانی به محض این که کسی مجرو ح یا شهید می شد، او را فورا" به عقب منتقل می کردیم وآن د قایقی هم که درخط بیکاربودیم، نظاره گر کارهای بچه ها بودیم  که چگونه با گردان های زرهی عراق  می جنگیدند. درمیان آنها غلامعباس پذیرا معروف به شکارچی تانک بود و مرتب با آن خودرو جیپ حا مل تو پ 106به این طرف و آن طرف  می تاخت. از صبح زود که پاتک عرا قی ها شرو ع شده بود، عرا قی  ها را خصوصا " تا نک ها و خودروهای آن ها را سردرگم کرده  بود و چندتانک و نفربر در شعله آتش می سوختند.
 نزدیک ظهر آن ها را به عقب فرستادند تا کمی  استراحت کنند.در محل استراحت که سنگرهای  مجلل و محکم عرا قی بودند و به دست ایرانی ها افتاده بودند، مشغول استرا حت بودیم. در آن جاهیچ گلوله ای به زمین نمی خورد وصدای هیچ انفجاری  غیرازبمب های هوا پیماهای عراقی که هرچند دقیقه یک بار آن جا را بمباران می کردند، دیگرخبری از انفجار خمپاره وتوپ نبود. به اتفاق چند نفرازجمله خسرو محسنی،جعفرگلستانی و عباس تقی زاده درون یک سنگربلوکی ناب عراقی  نشسته ومشغو ل خوردن  کمپو ت بودیم. ناگفته نماند که آن سنگر بدون سقف بود. درهمین حین که می گفتیم  و می خندیدیم، یک گلوله ی  کاتیوشای عراقی سرگردان و راه گم کرده،  چندمتری آن طرف سنگربه زمین خورد ومنفجرشد. یک تکه از ترکش  به بتون سنگرخورد  و راه  خود را کج کرد وغلامعباس پذیرا را هدف گرفت. در میان  ما چند نفر او به زمین افتاد وخون از بد نش بیرون زد و همه در حیرت بودیم که این دیگر چه گلو له ای بود که  درمیان ما فقط غلامعباس  پذیرا را هدف گرفت :بلی آن گلوله ی سرگردا ن، هدفی  داشت و خداوند به یک تکه از آن دستور داده بود تا ترکشی شود  و غلا معباس پذیرا را به شهادت برساند. بله شکارچی تانک  در چنین محلی و این گونه به شهادت رسید.این نشا ن دهنده ی این بود کسی که عاشق شهادت باشد در جایی هم که خبری از گلوله و ترکش نباشد به شهادت خواهد رسید.